منطق ۲ – قضیه ی شرطیه – جلسه ۲۵

دانستیم که قضیه ی شرطیه به قضیه ای می گویند که در آن حکم به  وقوع یا عدم وقوع بین دو قضیه آمده است.

فیلم آموزشن قضیه ی شرطیه

این قضیه به چند دسته تقسیم می شود. اگر بخواهیم قضیه شرطیه را بر اساس رابطه ی دو طرف تقسیم بندی نماییم٬ می توان به دو قسم زیر اشاره نمود:
  1. قضیه شرطی انفصالی: قضایایی که حکم به نوعی جدایی و گسستگی نماییم میان تالی و مقدم می نماید. مانند: عدد یا زوج است یا فرد.
  2. قضیه شرطی اتصالی: اگر در جمله ما حکم به نوعی اتصال و پیوستگی و تلازم  بین مقدم و تالی باشد این یک قضیه شرطی اتصالی می باشد. مانند: هنگامی که خورشید بالا بیاید روز می شود.
نکته ای که در اینجا وجود دارد این است که در جمله ی شرطی اتصالی به علت اینکه تلازم و اتصال وجود دارد٬ این ا مر مهم است که اولویت و تقدم دو جمله نسبت به یکدیگر مهم است و نشان دهنده ی تالی ومقدم است. اما در جمله ی شرطی انفصالی این امر مهم نیست و می توان هر جمله ای را که خواستیم «مقدم» نام گذاریم و جمله ی بعدی را «تالی».
در تقسیم دیگر این قضیه ما به دو نوع قضیه شرطیه موجبه و قضیه سالبه می رسیم. در قضیه  شرطیه موجبه٬ ما اذعان به اتصال یا انفصال میان مقدم و تالی داریم. و در قضیه ی شرطیه سالبه٬ اذعان به عدم اتصال یا انفصال مقدم و تالی خواهیم داشت.
در تقسیم بندی دیگری از لحاظ ویژگی ها و شرایط و زمان های وقوع اتصال یا انفصال بین مقدم و تالی٬ ۳ تقسیم بندی وجود دارد:
  1. شخصیه
  2. مهمله
  3. محصوره

و در تقسیم بندی دیگر قضیه شرطیه به دو نوع شرطی اتصالی لزومی و شرطی اتصالی اتفاقی تقسیم می شود.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.