بدایه النحو – مجرورات – جلسه ۳۷

در ادامه ی مباحث نحوی۲ به مبحث مجرورات می رسیم که شامل دو بخش مضاف و حروف جر می باشد که بواسطه این دو عامل یک کلمه مجرور می شود.

حتما بخوانید: فیلم آموزشی بدایه النحو

مجرور به اضافه : اسمی است که یکی از حروف جر به آن اضافه شده باشد.

مجرور به حرف: اسمی است که یکی از حروف جر به آن اضافه شده باشد.

در اینجا به اولین مورد از بحث مجرورات که اضافه می باشد٬ می پردازیم.

تعریف اضافه:

نسبت تقییدیه بین یک اسم و اسم دیگر می باشد که موجب می شود اسم دوم همیشه مجرور باشد.

اضافه دارای دو رکن می باشد:

  1. مضاف: اسم مقدم را گویند که به اسم بعد اضافه می شود و مناسب با جایگاهش در کلام اعراب می پذیرد. مانند کلمه «یوم» در آیه ی روبرو: «وَنُفِخَ فِی الصُّورِ ذَلِکَ یَوْمُ الْوَعِیدِ»
  2. مضافً الیه: اسمی است که مضاف به او اضافه شده است و همیشه مجرور است.

حتما بخوانید: فیلم آموزشی کتاب نحو مقدماتی

اقسام و فائده اضافه:

این نوع از مجرورات دارای دو نوع می باشد:

  • اضافه ی معنوی: این نوع اضافه در معنای کلمه مؤثر می باشد. به این صورت که اگر مضاف الیه ما معرفه باشد٬ مضاف ما کسب تعریف می کند و معرفه می شود و اگر مضاف الیه ما نکره باشد٬ مضاف کسب تخصیص می کند.
  • اضافه ی لفظیه : در این نوع اضافه تنها فایده ای که به چشم می خورد٬ تخفیف لفظ مضاف از تنوین و نون تثنیه و جمع است و در معنای کلمه هیچ گونه تأثیری ندارد.مانند :«إِنَّا مُرْسِلُو النَّاقَهِ فِتْنَهً – قمر ۲۷»

احکام مضاف و مضاف الیه:

۱) مضاف الیه دائماٌ مجرور است٬ چه مفرد باشد و چه جمله.

۲)جایز نیست که بین مضاف و مضاف الیه چیزی فاصله شود.

۳) در اضافه ی معنوی واجب است که مضاف نکره باشد.

فیلم آموزشی مجرورات (جلسه ۳۷)

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.