مکاسب – صناعت – جلسه پنجم

صناعت در فقه عبارت است از آنچیزی که مردم آن را یاد می دهند و درآمد کسب می کنند و یا اینکه علم یا فنی را  فرا می گیرند تا بوسیله ی آن کسب و کاری براه اندازند و از آن سود جویند.

فیلم آموزشی صناعت

در اینجا نیز صناعت به دو دسته تقسیم می شود:
  1. فنون حلال
  2. فنون حرام

صناعت حلال:

این صناعت ها عبارت است از خیاطی٬ نویسندگی٬ بنایی٬ فروشندگی مواد غذایی٬ زرگری٬ زین سازی٬ نجاری٬ سفید کردن پارچه و….  و تمام فنون و حرفه هایی که همه ی مردم به آن ها نیاز دارند و قوام و زندگی بشر به آن ها وابسته است و منفعت مردم در آن است و مردم به واسطه ی آن ها نیاز خود را بر طرف می سازند. بنابر این هرگونه آموزش دادن و آموزش گرفتن و بکارگیری این حرفه ها در زندگی حلال است.

البته در مواردی نیز پیش می آید که این صناعات هم در جای حق بکار می روند و هم در راه باطل ولی با این وجود کسب درآمد از طریق این حرفه ها حلال خواهد بود. مانند نویسندگی که ممکن است در راه حق باشد و یا در راه باطل.
بنابر این صناعت حلال٬ فنونی است که به مردم نفع می رساند و هر چند گاهی اوقات  و به ندرت در راه گناه و معصیت از ان استفاده می شود پس به خاطر مصلحت این فنون حلال می باشند.

صناعت های حرام:

در این باره می توان گفت که فنون و حرفه هایی حرام هستند که یا مقدمه ی فساد هستند و یا اینکه خودش فساد محض می باشد. مانند سازها٬ نی ها٬ آلات لهو و لعب٬ صلیب ها٬ بت ها٬ ساختن نوشیدنی های حرام. بنابراین یاد دادن و یاد گرفتن و هرگونه بکار گیری این لوازم حرام بوده است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.