بدایه النحو – تحذیر ٬اختصاص و اغراء – جلسه ۲۱

باب تحذیر ٬ اختصاص و اغراء و اشتغال مواردی هستند که عامل «مفعول به» به صورت وجوبی در این باب ها حذف می شوند. در ادامه با این موارد آسنا خواهید شد.

حتما بخوانید: فیلم آموزشی بدایه النحو

تحذیر به معنای آگاهی دادن و بر حذر داشتن مخاطب ار انجام دادن کاری ناپسند و ناخوشایند. نکته ای که در اینجا حائز اهمیت می باشد این است که «تحذیر» توسط فعل امری که واجب است در جمله ذکز نشود٬ انجام می شود. مانند: «نَاقَهَ اللَّهِ وَسُقْیَاهَا – شمس ۱۳» که در اصل « إحذروا نَاقَهَ اللَّهِ وَسُقْیَاهَا» بوده است.

أشکال تحذیر:

  1. بیان کردن محذّر منه به تنهایی و یا مکرّر و یا معطوف.
  2. بیان کرد محذّر به تنهایی و یا به صورت مکرّر و یا معطوف.
  3. بیان کردن محذّر و محذّر منه با هم.

حتما بخوانید: لیست جزوات نمودار هدایه

اختصاص یعنی حکم مخصوصی را برای ضمیر حاضری که در جمله آمده بیان داریم. و این اختصاص را بوسیله ی اسم ظاهری که بعد از ضمیر آمده٬ بیان می شود. و اعراب این اسم بنابر مفعولیت٬ منصوب خواهد شد.

أشکال مختص:

  1. اسمی که به وسیله ی «ال» معرِفه شده باشد و یا به اسمی که به وسیله «ال» معرفه شده است اضافه شده باشد.
  2. عَلَم یا اسم مضاف الیه. مانند: أنا علیّاً أنصر المظلوم»

پس از بیان بحث تحذیر و اختصاص به مبحث اغراء می رسیم.اغراءنیز به معنای تشویق مخاطب به انجام دادن کار نیکو و پسندیده و این امر محبوب٬ نصب داده می شود به خاطر مفعول بودن برای فعل محذوف. مانند: قال الإمام علی ( علیه السلام ) : الفرائض الفرائض ! أدوها إلى الله تؤدکم إلى الجنه. که در اصل «إلزموا الفرائض» بوده است.

أشکال اسم مغری به:

  1. مکرر. مانند: الصلاه الصلاه
  2. معطوف. مانند: الصلاه و الصوم
  3. نه مکرر و نه معطوف. مانند: الصلاه

البته در شکل اول و دوم واجب است که فعل حذف شود اما در شکل سوم ذکر فعل جایز می باشد و اگر فعل ذکر شود٬ جمله از حالت إغراء بودن خارج می شود.

فیلم آموزشی تحذیر ٬اختصاص و اغراء  (جلسه ۲۱)

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.